Bladerend in een vertaling van het bekende satirische geschrift Lof der Zotheid van Desiderius Erasmus uit 1510, stuitte ik op dit versje:

hoe ouder hoe zotter de Brabander
hoe ouder hoe botter de Hollander

Nu treft het dat ik de zoon ben van een Brabantse moeder (geboren in Nuenen) en een Hollandse vader (geboren in Spaarndam)…

Als het rijmpje klopt, zou mijn karakter als ouder geworden persoon dus een half om half kunnen zijn van zotheid en botheid. Ik kan dat zelf moeilijk beoordelen.

Wel typeer ik mijzelf graag als opgewekt melancholicus. Dat klinkt in ieder geval aardiger dan botte zot of zotte botterik.

(De foto’s zijn op 28 mei gemaakt in het natuurgebied Nieuw Wulven Houten.)