Blijf maar!

Mijn_ouders_3

Op een dag reed ik met mijn zus M. door de Nuenense Parkstraat en werd  overvallen door de aanblik van een lege plek, waar ik mijn vroegere ouderlijk huis met winkel verwachtte. De sloper had net zijn werk gedaan. Er moest ruimte komen voor verdere uitbreiding van het winkelhart van mijn geboortedorp. Weer een tastbare herinnering uit mijn jeugd voorgoed verdwenen! Uit de schok om deze onverwachte confrontatie met de vergankelijkheid ontstond het gedicht Blijf Maar. De titel verwijst naar de in middenstandskringen welbekende uitroep, waarmee gezinsleden en andere intimi hun bezoek aankondigen bij het betreden van de winkel, als er geen klanten zijn. De winkelier weet dan dat hij of zij niet naar voren hoeft te komen.

Foto_zuivelhuis_1

 

 

 

 

 


‘Blijf maar!’ was de kreet

waarmee ik het alarm
van de winkelbel smoorde

als ik van school thuiskwam
voor de middagboterham

en doorliep naar de kamer
waar Moeder op mij wachtte.

De winkel en het huis
hebben ze afgebroken

en Moeder is al lang
bij Onze Lieve Heer.

Ik kan duizend maal
‘Blijf maar!’ roepen:

het helpt niet meer.

399C3204-5737-4117-8904-D7BBC0F3EB71.jpeg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s