Tag: gedicht

Grensgedachte

DE4F95EC-3AAF-4317-8370-F988C2B9186D

Ik ging een stukje fietsen.

Bij de Kromme Rijn gekomen
zag ik drie populieren staan.

Het ruisen van hun kruinen
vulde de stilte van die zomerdag.

Zijn het wel echt drie bomen?
vroeg ik mij peinzend af.

Of drie Romeinse soldaten
die in groene camouflage

de limes nog bewaken?

(Dit is een bewerking van het gedicht Drievuldigheid dat ik in augustus 2018 publiceerde.)

Ode aan de tijd

IMG_2258

Toen de tijd nog niet was uitgevonden
Uren, dagen, maanden, jaren niet bestonden
Wisten we niet hoe oud of jong we waren
Niemand vreesde nog voor grijze haren

Er was geen generatiekloof
En bij het kleuren van het loof
Ontbrak nog elk gevoel van spijt
Om het verglijden van de tijd

Agenda’s waren overbodig
Er was ook nooit een wekker nodig
Ergens te laat komen kon je niet
Voor niets gold immers een limiet

Dat leidde dus tot oeverloos gezwam
Omdat nergens ooit een eind aan kwam
Toen bedachten we de tijdelijkheid
Omwille van de leefbaarheid

Sindsdien kent alles tijd en duur
Worden we ouder uur na uur
En vieren met een lach en traan
Als weer een jaar heeft afgedaan

Ook dit jaar is nu bijna om
Dus roeren wij weer braaf de trom
En wensen u een goed nieuw jaar
Met TIJD voor uzelf en voor elkaar!