Merels blijven zingen

Het is nog vroeg in de ochtend.
Ik word uit mijn slaap gewekt
door een uitbundig fluitende merel

en zie mijn moeder weer
die voor het open keukenraam
geniet van de vogelzang in haar tuin.

Te weten dat er merels zullen zingen
als ook mij horen en zien zijn vergaan:
een troostende gedachte?

Detail huiskamer Dirkje Kuik

It breaks my heart

“Ja, het milieu is iets waar ik me echt veel zorgen om maak – nu ze het ook in Afrika over schaliegas hebben, ben ik ervan overtuigd dat we onze planeet aan het verwoesten zijn. It breaks my heart. Het probleem is: het is te laat. Het is afgelopen met de natuurlijke rijkdom van Afrika. En de reden daarvoor is de vooruitgang. We hebben onze wereld opgeofferd aan de vooruitgang. En ik weet dat er niks aan te doen is, maar ik vind het verschrikkelijk.”

Zeldzaam sombere woorden, die ik las in een interview van Toef Jaeger met de Zuid-Afrikaanse thrillerschrijver Deon Meyer in de NRC Boekenbijlage van vandaag. Voor Moeder Aarde helpen geen Valentijnskaarten meer. Ook mijn hart breekt bij deze gedachte.

Zie ook: Moeder is boos