Categorieën
Gastdichters

Gedicht van Oeke Kruythof

Lees meer mooie gedichten van de Utrechtse dichter Oeke Kruythof naar haar uitgebreide website http://www.oekekruythof.nl

Categorieën
Gastdichters

Marlies Souren (gastdichter)

BIJ MOEDER IN HET KRIJT

Al haar brieven
gesorteerd en herlezen
ik hield het niet droog
eindelijk sta ik bij mijn moeder
in het krijt, hoe kan het dat ik
haar woorden nooit zo las
haar zorg niet herkende
haar bescherming niet zag

een brief als antwoord alsnog
probeerde ik af te leveren bij
haar graf, de aarde was te hard
haar ogen te dicht, de wind
van Schimmert zo vaak
huilend om mij heen, hield
zich koest. daar stond ik
woordeloos. ‘Te laat’ lispelden
de grafstenen om mij heen.
Ben nu trots op haar, maar
waar laat ik dat, waar?

DOCHTER OP DE PONTE VECCHIO

Als een molensteen
zo hangt de herinnering
om mijn nek, als ik denk
aan jouw lichte dans op de Ponte
Vecchio in Florence, verliefd
voor het eerst verliefd,
hoe je zong ‘Mammie ik ben zo verliefd’
zo verliefd. Je blonde haar in tegenlicht
de beweging van je benen
zo sierlijk, jong, 14 jaar oud,
50 kilo aan gewicht, je ogen
bewegende korenbloemen
alles aan jou ademde leven
levenslust, liefdeslust
schoonheid. Hoe moeilijk
is het om je nu zo te zien, hoe je
de stukken van jezelf
bij elkaar raapt, hoe
de gekleurde pillen tegen
je vechten, hoe je levenslang
Hoe je. Hoe je.

Uit de dichtbundel En wat dan nog? (2016)

IK LIEP LANGS DE MEMORY LANE EN ZAG

mijn moeder de lakens bleken,
de hond lag nog, kop op zijn poten
voor zijn stenen hok, in de schaduw.
Mijn vader plukte nog kersen, woog
ze op zijn hand, ik verfde mijn haar,
dat weer mislukte, ik bakte een taart,
die zwart in de oven werd, ik ging op
en ik zakte, mijn vriendje liet me vallen
voor haar met de grote b. en grote o., ik
viel van mijn hakken. Met geschaafde
knieën ging ik dansen, geen weet
van wat nog komen zou.

DE MOOIE LOODGIETER

met blauwe ogen
zingt met falsetstem
in de kruipruimte
bij de hoge C
last hij de koperen
pijpen aan elkaar

Uit de dichtbundel Meer lief dan leed – in 77 poëtische tinten (2013)

Ga voor meer informatie over Marlies en haar werk naar: https://www.sourenpoems.nl/category/blog/

Categorieën
Gastdichters

Twee vaders, twee gedichten

De mooiste bloempjes bloeien soms buiten de keurig aangeharkte literaire tuintjes. Zo trof ik een prachtig gedicht aan van Hanneke Verbeek met herinneringen aan haar vader in haar gezamenlijke dichtbundel (maart 2012) met Marco van der Bij: Zeven zondige dagen. Ik was verrast door de overeenkomsten met een gedicht over mijn eigen vader uit mijn bundel Blijf maar (2004). Met toestemming van Hanneke, plaats ik vandaag haar gedicht samen met het mijne op deze weblog. Tussen de gedichten in staat een mooie bloemenfoto van Jan Bom, die hiermee naar mijn oordeel de beroemde fotograaf Robert Mapplethorpe naar de kroon steekt.

Hoogmoed

hij sprak van
nederige hoogmoed,
mijn vader die voor god
niet buigen kon

die zag hoe zijn gelijken
vooraan in de kerk hun
hoge hoofden negen voor
ontvangst van milde zegen
over ijdel werk

hij kende zijn hoogmoedigheid
die restte uit de lange tijd
van jongensovermoed
hij wist hoe bang hij was

hij was geen held, hij zag
zijn lafheid in de knieval
verbergen in de oorlog viel hem
achteraf nog zwaar

maar zich vrijwillig onderwerpen
geloven in gesteld gezag
daar was hij de man niet naar

Hanneke Verbeek

Foto Jan Bom

MIJN VADER

Mijn vader was
ondanks zijn leeuwennaam
goddank geen dapper man.

Maar voor de Duitsers werken?
Dat verdomde-ie
net als zijn beste kameraad

de later nimmer nuchter
voor de klas staande
schoolmeester Gradje P.

Vader vond tijdelijk onderdak
bij een boer in Bunnik
die hem tewerkstelde

tegen gratis kost en inwoning
en een sigaar op zondagochtend
op de piano klaargelegd.

Vader bleef sigaren roken
wat hij helaas met een te
vroege dood bekopen moest.

Waarna mijn moeder
op zoete zomeravonden
nog dikwijls meende

dat in een nabij gelegen tuin
een pauw zijn fiere
voornaam schreeuwde.

Leo Mesman