Op naar de honderd

Cimg1358

Zondag 26 augustus bezochten we onze tante Camilla in de Noord-Franse stad Cambrai, (zie het hieronder voor het levensverhaal van dit bijzondere familielid), om haar te feliciteren met haar 99e verjaardag. Ik nam de gelegenheid te baat om het interieur van haar sober ingerichte appartement te fotograferen. Vooral het beeld van haar slaapkamer vind ik van een roerende schoonheid. Voor wie het waarderen kan, plaats ik hierbij de foto.

Cimg1366

Toch verschil

Er stapt een blinde man de bus in. Zijn oude hond reageert onzeker op de barse commando’s van zijn baas om een geschikte plaats voor hem te vinden. De man zweet pijpenstelen. Zodra hij zit, wist hij het water van zijn vollemaansgezicht. ‘Volgens mij hebt u het warm’, zeg ik. Waarop hij zich luidkeels beklaagt over de te hete zomers en te zachte winters van tegenwoordig. ‘Met deze temperatuur zouden we beter ’s nachts kunnen werken’, roept hij getergd naar wie het horen wil. Zwijgend denk ik bij mezelf dat het voor een blinde dus toch verschil kan uitmaken, of hij bij dag of nacht de bus neemt naar zijn werk.

Etalage_vismarkt_utrecht

Verbeelding aan de macht

Stalin_exile_1915

De Griekse filosoof Plato had het niet zo op de dichters en ander kunstenaarsvolk. Hij verbrandde zijn eigen gedichten na zijn kennismaking met Socrates en hekelde de poëzieslams in het Athene van zijn tijd, de vijfde eeuw voor Christus. De dichters en toneelspelers waren er immers op uit het volk te vermaken in plaats van ze tot nette burgers op te voeden. In zijn ideale Staat was er dan ook geen plaats voor poëzie en andere vrije kunsten. Maar wat gebeurt er als een dichter de staatsmacht verovert? Grote dictators als Stalin, Hitler, Mao en Saddam Hoessein, en een kleine als de nog altijd onvindbare Radovan Karadzic, hadden niet alleen gemeen dat ze in de hoogtijdagen van hun macht naar willekeur beschikten over leven en dood van hun onderdanen. Ze schreven ook gedichten. Als de verbeelding echt aan de macht komt, kun je je dus beter bergen…