Afscheid van Floris van Rosemondt

(Foto Eric Koch/Anefo 1968)

Twintig jaar was ik,
Met lang blond haar
Om het smalle hoofd.

Floris! Floris!
Riepen kinderen soms
Op straat naar mij.

Ik bezat zwaard noch paard,
Maar schreef gedichten,
Vol onbestemd lief en leed.

Nu is Floris dus niet meer.
Ik schrijf nog steeds gedichten
En heb nog wat grijsblond haar.

Geen kind verwart mij meer met
De koene ridder van het zwart-witte scherm.
Voor eeuwig blijft hij voor ons draven.

Op mijn 21-ste verjaardag (1970)

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.