TWELVE

It was the week of Easter.
We were both twelve of age
I crawled through the bushes
With my most dearest mate

The willows’ light-green colour
The fresh air of the Spring
Were filling all my senses
But most the sound of him

Far from civilization
He was all mine, alone
Every word and gesture
Went me right to the bone

Always I will remember
How happy I became
When, breaking for a sandwich
His back leaned against mine

Now being so much older
I still feel the presence of
His warm and tender shoulder
And my unanswered love

Dit is de Engelse vertaling van mijn gedicht ‘Twaalf’, opgenomen in de Poëzieroute van het Utrechtse Griftpark.

 

Gepubliceerd door

Leo Mesman

(Nuenen, 1949) Dicht en schrijft naar hartelust. In druk en op diverse websites. Met ernst of humor. Over alles wat hem raakt en bezielt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.