Een schreeuw uit het graf

Zoek het dode spoor

sprak de blinde tot de dove
(wie zich dood schaamde
bleef leven).

Zal er ooit vrede zijn
in de lieflijke valleien
van de Balkan

geurend naar:

geroosterd vlees
pruimenjenever
geronnen bloed?

Er is geen vrede
er is alleen
verlangen naar vrede.

Er is geen recht
dan het vertrapte.

Er is geen hoop.

Moeders!
Kinderen!
Vrouwen!

Tel de doden:

in de greppels
in de schuren
in de bossen
in de bergen.

Tel de doden
tot je niet meer
tellen kan.

Droog je tranen:

met woorden
met cijfers
met rapporten
met herinneringen.

Verbranden
zullen allen
die vertrouwen.

Gedicht, geschreven na het zien van de documentaire A Cry From The Grave  van de Britse filmer Leslie Woodhead uit 1999 en in 2001 gepubliceerd in mijn dichtbundel ‘Vallend Licht’

 

Gepubliceerd door

Leo Mesman

(Nuenen, 1949) Dicht en schrijft naar hartelust. In druk en op diverse websites. Met ernst of humor. Over alles wat hem raakt en bezielt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.