Tijd van bezinning

Het heeft iets troostrijks door de herfst te wandelen.
De eigen weemoed laat zich meer verstaan
Dan toen de bloesems van de takken vlamden.
Er breekt een tijd van rust en stilte aan.

Men denkt terug aan wie in vroeger dagen
Ons na stonden in woord en in gebaar
En durft nu ook het eigen hart te vragen:
Wat was leugen? Wat was waar?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s