Identiteit en traditie

Wie ben ik? wie ben jij? wie zijn wij?

Bevroren gezichten zonder lijf en leden in kunststof verzegeld
Drie vingerafdrukken voor altijd met de klauwen van de staat verkleefd
Letter- en cijfercodes in tal van digitale databanken opgeslagen
Wie ben ik? wie ben jij? wie zijn wij?

Mensen van één soort op één planeet met één toekomst
Van elkaar gescheiden door vooroordelen en angstbeelden
Gevoed door leiders met gespleten tong en scheve blikken

Wie ben ik? wie ben jij? wie zijn wij?

Mannen met sterke armen vrouwen met warme wangen kinderen met wonderogen
In allerlei klanken en kleuren geklede mensen van vlees en van bloed
Ieders naam in de palm van Zijn hand geborgen en geschreven

Dat ben ik! dat ben jij! dat zijn wij!

Dit gedicht was een van mijn bijdragen aan een bijzondere tentoonstelling deze winter in Veenendaal. Hieronder enkele kiekjes van begeleidende objecten en kunstwerken bij het thema ‘Identiteit en traditie’.

Expo_veenendaal_paspoort

Expo_veenendaal_schilderij_turkse_d

Nabeschouwing

Zonder wortels ga je dood. Dat geldt voor planten en bomen, maar ook voor mensen en hun verbanden.
Zo ben en blijf ik de zoon van een zuivelhandelaar uit een Brabants dorp. Wat ik ook doe in mijn leven of waar ik ook heenga, ik neem mijn wortels altijd mee. In mijn hoofd en hart blijf ik de zoon van de “melkboer” uit Nuenen, die net als Tevje uit de musical Anatevka, graag zijn -deels zelf verzonnen- liedjes zong en op een zeker moment de trotse vader was vijf huwbare dochters.
Naarmate ik ouder word, besef ik steeds sterker hoe diep de ervaringen, beelden en waarden uit mijn kindertijd zich in mijn persoonlijkheid hebben vastgezet. Ze vormen een met geen enkel oplosmiddel meer te verwijderen sediment. Ik sta graag open voor nieuwe ervaringen en ontmoetingen en blijf benieuwd naar onbekende situaties. Maar steeds zijn er die wortels, die mij voeden en staande houden. Nostalgie? Nee: identiteit!
Ik begrijp dan ook maar al te goed de onmogelijkheid van de eis die sommigen willen stellen aan hun uit den vreemde komende medeburgers, namelijk om hun wortels door te snijden en voor 100 % Nederlander te worden. Die eis is niet alleen onuitvoerbaar, zij is ook onmenselijk. Prijsgeven van je identiteit kan alleen ten koste van grote psychische schade. Bereidheid tot integratie mag je van nieuwkomers vragen. Assimilatie niet, tenminste niet van degenen die niet in ons land geboren en getogen zijn.
Nieuwe generaties zullen geleidelijk meer en meer gaan wortelen in onze samenleving en deel gaan uitmaken van onze cultuur, die zich overigens steeds diverser ontwikkelt. Zij zullen, misschien zelfs tegen wil en dank, meer en meer assimileren. Toch zullen ook zij zich door familiebanden vaak verbonden blijven voelen met het land waar hun ouders of voorouders vandaan zijn gekomen. Zoals dat ook het geval is bij de nakomelingen van Nederlanders die in een ander land hun toekomst hebben gezocht en opgebouwd.
Bomen zonder wortels sterven onherroepelijk en raken op den duur uitgehold. Op zekere dag zal de wind van de tijd ze omblazen. Wat overeind blijft is het bos.

Surinaamse_hoofddoek_angisa_joyce_m

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s