Ontvreemding

Elke dichter is een dief van zijn eigen ziel.
Met het gereedschap van de taal ontvreemdt hij
zijn diepste gevoelens en mooiste herinneringen.
Zijn verzen wekken ze voortaan bij anderen tot leven.
Zelf tast hij in een almaar leger wordende buidel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s