De knop om

Ik zit in de bus
en denk aan mijn moeder,
ze is alweer jaren
voorbij het bestaan.

Het liefst liep ze om

het huis wat te rommelen,
of op zolder als
het buiten niet kon.

Nu is ze een beetje in

mijn hoofd aan het stommelen,
heel vertrouwd doemt
haar beeld in mij op.

Ik voel weemoed om moeder

en dat alles voorbijgaat,
druk zuchtend op tijd
op de knop.

Eén gedachte over “De knop om”

  1. Steeds vaker denk ik aan ons mam. Hoe heeft ze het allemaal recht kunnen houden, ze moet een erg groot vertrouwen in ons en de voorzienigheid hebben gehad.Dankbaar dat het ons allen zo goed gaat dankzij dat grote vertrouwen van onze ouders in ons. Dat rommelen op die zolder begrijpen we nu allemaal, wij hebben luxere ontsnappingsmomenten maar met dezelfde intentie soms.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.