Ode aan de tijd

Pendule_175760_frans

Toen de tijd nog niet was uitgevonden
Uren, dagen, maanden, jaren niet bestonden
Wisten we niet hoe oud of jong we waren
Niemand vreesde nog voor grijze haren
Er was geen generatiekloof
En bij het kleuren van het loof
Ontbrak nog elk gevoel van spijt
Om het verglijden van de tijd
Agenda’s waren overbodig
Er was ook nooit een wekker nodig
Ergens te laat komen kon je niet
Voor niets gold immers een limiet
Dat leidde dus tot oeverloos gezwam
Omdat nergens ooit een eind aan kwam
Toen bedachten we de tijdelijkheid
Omwille van de leefbaarheid
Sindsdien kent alles tijd en duur
Worden we ouder uur na uur
En vieren met een lach en traan
Als weer een jaar heeft afgedaan
Ook dit jaar is nu bijna om
Dus roeren wij weer braaf de trom
En wensen u een goed nieuw jaar
Met TIJD voor uzelf en voor elkaar!

Gepubliceerd door

Leo Mesman

(Nuenen, 1949) Dicht en schrijft naar hartelust. In druk en op diverse websites. Met ernst of humor. Over alles wat hem raakt en bezielt.

One thought on “Ode aan de tijd”

  1. Leo, ik vind dit gedicht (overpeinzing) heel mooi.
    Ja, tijd voor osnzelf en voor elkaar…..= belangrijk.
    Want elke seconde die we zomaar verlummelen of verpesten, die is weg.
    Wat een prachtige foto trouwens van dat antieke uurwerk.
    Ik wens jou en P. veel liefdevolle momenten toe in 2007.
    En dank voor jouw verjaardagsreactie, hij wordt nog graag aanvaard, ook al is het de tweede januari.
    dag
    Marlies Souren

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.